Kuyu, Nurşen Kaygısız

Kuyu, Nurşen Kaygısız Sana yazarken sıradanlaşıyor sözcükler. Her biri duygusuzlaşıyor. Soğuyor. Birer taşa dönüşüyor. Seni aradığımın ayrımına varıyorum. Soruyorum. Kimsin sen? Bir yanıt bulamıyorum elbet. Sen kimsin? Sende aradığım kim? Kuyunun başına yanaşıyor Nuran. Daha evleneli iki gün bile olmamış. Üzerinde zeytin yeşilinden, yakası çiçekli bir bluz. Esmer tenine pek de yakıştırmış olmalı. Bir adım…